<p>Ed Hoffman</p>

Ed Hoffman

onder de Boschboom Onder de Boschboom

Onder de Boschboom: Een coronakroniekje

  Column

Met twee kleinzonen wandelde ik langs de bont beschilderde schutting, waarachter ooit het Groot lag, en ik begon al snel te vertellen.

Hoe hun overgrootmoeder daar in 1941 vlak na mijn geboorte ijlings werd opgenomen. De baby moest mee en vanwege rondwarende kinkhoest werden we in quarantaine ondergebracht in de zogenaamde barakken. En hoe daar achter die schutting ooit een lange gang lag waar talloze Bossche mannen zenuwachtig ijsberend heen en weer hebben gelopen. Ook ik bij de komst van hun oom in 1975. En hoe zich in die gang een van de gelukkigste momenten van mijn leven heeft afgespeeld. Met jullie oma kwam ik er op 4 december 2007 gespannen binnenrennen en van de andere kant van de gang rolde ons daar toen een bed tegemoet: een breed lachende dochter met links en rechts tegen haar borst een klein jongensbolletje.

Op 4 december werd dat tweetal dus dertien. Naar grootvaderlijk gebruik kreeg de oudste, een verhalenmaker, een boekenbon om bij Heinen te besteden, waar we dan altijd geholpen worden door een hartelijke blonde vrouw, Irene, die grondig thuis is in de jeugdliteratuur. Daarna op naar een terras om samen smikkelend naar de Sint Jan te kijken. Maar op 15 december daalde een harde lockdown neer over het land en de boekenbon zat in de val. Net als de Parade!

Voor de even oude jongste, een tekenaar, kocht ik de bouwdoos van onze Sint Jan, die fraai in de etalage prijkte van de Primera aan de Visstraat. En dus stond midden op onze kersttafel een kathedraal naast de kalkoen. Exact een maand later vernielde tuig de hele Primera. Een pikzwarte avond! Enkel de kerk bleef heel!

Kort daarop planden we de bevrijding van de boekenbon. Via een telefonische driehoek. De verhalenmaker vertelde Irene van wat voor superspannend boek hij droomde en bij het vallen van de avond kreeg ik een trots appje: de directeur van Heijnen was hoogstpersoonlijk het boek komen brengen: helemaal op de fiets. Het bleek inderdaad superspannend: een doodsbange schoolklas in een bus met een bom, die zal ontploffen als de bus stopt!

Maar jeugdboeken blijken goedkoop en de boekenbon was nog lang niet leeg. Dus daagde ik de twee uit om samen aan de slag te gaan. Dat deden ze! Op eigen houtje reserveerden ze een snuffelhalfuurtje bij Heinen en precies vier uur later zochten ze zelf twee boeken uit. Het ene met een zachte, het andere met een harde kaft. Allebei superspannend! Thuis gekomen stuurden ze hun opa een appje: “We hebben alle bij een boek gekocht. Alleen alle bij dezelfde. Niet heel slim. Morgen terug en ruilen hem, Super bedankt!”                                                

En ook u, Bossche lezers: super bedankt!

Ed Hoffman

Dit was de laatste Onder de Boschboom van Ed Hoffman. Als historicus en kunsthistoricus schreef Ed Hoffman sinds jaar en dag mee aan deze rubriek. Zoals hij dat zelf zei: ‘Le plaisir de me voire imprimé’, ofwel, het plezier om zichzelf gedrukt te zien. De redactie van de Bossche Omroep is Ed zeer erkentelijk voor zijn jarenlange bijdrage waarin hij zijn historische kennis van de stad op persoonlijke wijze deelde. Reacties? Mail naar: onderdeboschboom@kringvrienden.nl

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 99.200 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?

Afbeelding