Foto:

Onder de Boschboom: Houdoe

  Column

Dit is mijn laatste bijdrage Onder de Boschboom. In de negentien jaar dat ik deze stukjes schreef is er veel veranderd in de stad.

In de begintijd speelde er nog een heftige strijd tussen de twee musea in de stad. De directeuren, Margriet en Yvonne, konden niet door één deur en wilden zeker niet onder één dak. Het is hun opvolgers uiteindelijk toch gelukt om beide instellingen samen te brengen in een museumkwartier, waarbij ze ieder hun eigen identiteit hebben behouden.

Ook begonnen toen al de eerste discussies over een nieuw theater. Het ging aanvankelijk vooral over de plaats waar het moest komen. Het Paleiskwartier en de Tramkade waren in beeld, maar het theater moest volgens velen binnen de wallen blijven. Na vele ontwerpen, wijzigingen en bezwaarprocedures wordt deze maand dan echt begonnen met de sloop.

Het Groot Ziekengasthuis, ’t Grôôt, stond nog midden in de stad tot groot plezier van de middenstand die de stroom klanten rond de bezoekuren best kon gebruiken. Ik vroeg mij af of de naam van het nieuwe ziekenhuis, Jeroen Bosch, wel zou aanslaan. Ik voorspelde dat de Bosschenaren gewoon ’t Grôôt zouden blijven zeggen. Ik zat fout. Je hoort nu zeggen: ‘Onze Jos ligt in ’t Jeroen Bosch.’ Maar soms ook: ‘Ons Sjannet leet in ’t JBZ’.

Het hoogtepunt was toch wel het Jeroen Boschjaar in 2016. De spraakmakende tentoonstelling van wereldformaat en alle activiteiten er omheen liggen nog vers in het geheugen. Lang was gedacht dat het onmogelijk zou zijn om originele werken van Bosch hierheen te halen. De unieke samenwerking in Den Bosch tussen het stadsbestuur, het Noordbrabants Museum, het Jeroen Bosch Art Center wierp vruchten af. Vooral het aanbieden van research door het expertisecentrum van het JABC vormde een grote troef om de internationale musea over te halen om hun werken in bruikleen af te staan. Maar gemakkelijk ging dat zeker niet. Wie herinnert zich niet de reportage van de moeizame onderhandelingen die museumdirecteur Charles de Mooij met een weinig toeschietelijke en wat kribbige conservator van het Prado moest voeren. Den Bosch zinderde dat jaar van energie. De vibes waren zo sterk dat het buurpand van het woonhuis van Bosch aan de Markt instortte.

De stad scoorde minder fraai met de bouw van de Bartenbrug, maar maakte het weer een beetje goed met de Moerputtenbrug. Een prachtig wandelpad over het oude halvezolenlijntje, dat nu in de coronatijd zo overspoeld wordt dat het filelopen geblazen is.

Op sociaal gebied bleven sommige zaken liggen. De onvrede in sommige wijken blijft smeulen. Ruim twintig jaar geleden sloeg al eens de vlam in de pan. Toen werden de bruggen over het kanaal omhooggehaald. Afgelopen januari werd dit nagelaten, waardoor de stad weer even wereldnieuws was.

Cees Slegers

De redactie van de Bossche Omroep bedankt Cees voor zijn jarenlange bijdrage aan deze rubriek. Geregeld greep Cees actuele aanleidingen aan om te voorzien van een lokaal, historisch spiegelbeeld. Of zoals hij zelf in een interview zei: “Er is altijd wel iets interessants te vertellen.”Reacties? Mail naar: onderdeboschboom@kringvrienden.nl.

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 99.200 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?

Afbeelding