Henk wil graag een stabiele gezinssituatie voor zijn kinderen, maar staat vanwege de woningnood mogelijk in 2021 op straat met zijn kinderen.
Henk wil graag een stabiele gezinssituatie voor zijn kinderen, maar staat vanwege de woningnood mogelijk in 2021 op straat met zijn kinderen. (Foto: )

Een luisterend oor en een woning

DEN BOSCH - Hij weet dat iedereen het druk heeft en dat de mogelijkheden miniem zijn maar het gevoel dat niemand tijd heeft om naar zijn verhaal te luisteren en een roepende in een woestijn te zijn, frustreert Henk Spijkers uit Den Bosch tot op het bot. De geboren en getogen Bosschenaar is gescheiden, heeft co-ouderschap voor zijn kinderen en woont in een noodwoning. Maart 2021 moet hij eruit zijn. En dan?

Door Wendy van Lijssel

Het is geen nieuws dat de woningnood overal groot is. De roep om betaalbare sociale huurwoningen is hoog en er is heel weinig aanbod. Niet alleen in de provinciale hoofdstad, maar eigenlijk overal. Iets waar Henk Spijkers uit Den Bosch inmiddels erg van doordrongen is. Hij staat al acht jaar als woningzoekende ingeschreven, reageert op alles ook buiten Den Bosch, maar tot op heden zonder resultaat.

De noodwoning waarin hij nu verblijft, dient hij in maar 2021 te verlaten. Hij trekt daarom aan de bel en doet zijn verhaal. “Ik ben nu bijna 2 jaar gescheiden en heb co-ouderschap voor mijn intussen 10-jarige zoon Jayson en 6-jarige dochter Selena. Ik heb met hen om te beginnen even bij familie gewoond. Dat was met twee kinderen natuurlijk onbegonnen werk. Vervolgens kreeg ik tijdelijke woonruimte aangeboden in een flat in Den Bosch zuid. Ik wist dat het tijdelijk zou zijn. Begin volgend jaar moet ik eruit. Ik check dagelijks woningen die vrij komen, ook buiten Den Bosch en reageer me helemaal suf, maar ik kom er niet door. Ik snap echt wel dat iedereen op zijn beurt moet wachten, maar als er niets gebeurt sta ik in maart op straat met twee kinderen. Waar moeten we naartoe?”, vraagt hij zich wanhopig hardop af.

Het is niet alleen de angst op straat te komen staan met twee kinderen die hem parten speelt. Henk is ook gefrustreerd omdat hij zich niet gehoord voelt. “Ik heb deze sloopwoning op zuid geaccepteerd omdat ik niet anders kon. We komen van noord. Daar zitten mijn kinderen op school en hebben ze hun vriendjes. Ik ben ze nu aan het halen en brengen. Daar heb ik geen moeite mee. Ik ben intussen ook aan het reageren op woningen in Vlijmen en Rosmalen. Voor hen wil ik echter liever in Den Bosch blijven".

"Ik vraag niet om een voorkeursbehandeling", zegt Henk, "ik begrijp dat er velen in hetzelfde schuitje zitten. Het is echter zo dat er vrouwen in dezelfde situatie wél mogelijkheden zijn en voor mannen niet. Er is in Den Bosch maar één adres waar ik als man terecht kan. Daar wonen echter mensen met allerlei complexe problemen zoals verslavingen. Mijn kinderen hebben al genoeg meegemaakt. Ik wil ze een stabiele gezinssituatie geven, dus dat is absoluut geen optie”, aldus Henk. Hij breekt er een lans voor dat instanties tijd maken om, zoals hij dat zegt, ‘het persoonlijke verhaal’ aan te horen. Henk: “Het enige wat ik wil is een luisterend oor en een woning voor mij en mijn kinderen.” 

Wie wil reageren kan dat doen op het e-mailadres van Henk: henkspijkers2007@gmail.com.

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 99.200 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?

Afbeelding