Karlijn en Sjaan Quirijns, omringd door de rest van het team, in actie met het exoskelet
Karlijn en Sjaan Quirijns, omringd door de rest van het team, in actie met het exoskelet

Karlijn laat dwarslaesie patiënten opzij stappen

Karlijn laat dwarslaesie patiënten opzij stappen

'We zijn trots op het eindresultaat'

's-HERTOGENBOSCH – De 22-jarige Karlijn de Jong uit Engelen maakte afgelopen jaar deel uit van het Project MARCH team, een studententeam van de TU Delft dat bezig is met het vierde prototype van een exoskelet voor mensen met een dwarslaesie in hun werkplaats in Delft. Exoskeletten zijn robotische harnassen waardoor mensen met een dwarslaesie weer uit hun rolstoel kunnen opstaan en lopen.

Door Astrid Berkhout

Karlijn is als Human Machine Interaction Engineer in het team verantwoordelijk voor het input device: ''Het input device is de control stick voor onze piloot, de persoon in het exoskelet. Hiermee kan zij zelf bepalen wat het pak moet gaan doen, bijvoorbeeld lopen of zitten'', legt Karlijn uit. ''Het mooiste aan het project vind ik dat we alles zelf ontwerpen, bouwen en testen in één jaar.'' Karlijn begon met het project nadat zij haar bachelor Industrieel Ontwerp had afgerond. "Ik heb speciaal hiervoor een tussenjaar genomen. Het leek me een geweldig project om aan mee te werken, een mooie kans om praktijkervaring op te doen na alle theorie. Bovendien is het een leuke functie. In een team van 23 studenten hebben we het afgelopen jaar hard gewerkt aan het exoskelet. Iedereen heeft een bijdrage geleverd, vanuit zijn of haar eigen vakgebied. We zijn er 100% voor gegaan en zijn trots op het eindresultaat."

Persoonlijke wensen
In augustus 2018 is het project van start gegaan. "We zijn toen ingewerkt door het vorige studententeam, MARCH 3. Daarna zijn we na gaan denken wat we wilden toevoegen aan het exoskelet. Op basis van deze ideeën hebben we een ontwerp gemaakt." Nieuw in deze versie van het exoskelet is de zijwaartse beweging van de heup, waardoor zijstappen mogelijk zijn. Ook is het bij dit vierde prototype makkelijker om aanpassingen te doen aan het exoskelet om nog meer rekening te kunnen houden met de persoonlijke wensen van gebruikers. Dit is noodzakelijk om het exoskelet in de toekomst toegankelijk te maken voor een grotere groep gebruikers. "We hebben specifiek gewerkt aan een systeem waarmee het maken en optimaliseren van verschillende looppatronen makkelijker wordt gemaakt."

Emotionele boost
Hiervoor had Karlijn veelvuldig contact met Sjaan Quirijns, teamlid met een dwarslaesie en 'piloot' van het exoskelet. "De kunst was het exoskelet zo te 'finetunen' dat het precies deed wat Sjaan wilde. We hebben zo veel mogelijk geluisterd naar haar wensen, maar uiteraard wel steeds gekeken of het implementeerbaar en veilig was. Er zijn al enkele jaren commerciële exoskeletten op de markt maar die zijn simpelweg niet betaalbaar. Dat terwijl exoskeletten mensen met een lichamelijke beperking enorm kunnen helpen. Het is voor gebruikers geweldig om weer zelfstandig te kunnen bewegen. Emotioneel geeft het dan ook een boost. Tegelijkertijd zorgt het skelet er ook voor dat je minder last hebt van fysieke klachten als rugpijn, omdat het de bloeddoorstroming verbetert. Ons lichaam is simpelweg gemaakt om te bewegen."

Optimaliseren
Het exoskelet deed in september in Zwitserland mee aan een demonstratie in aanloop naar de Cybathlon. Tijdens de demonstratie toonden mensen met een lichamelijke handicap hun modernste technische ondersteuningssystemen, zoals het exoskelet, aan het publiek. "Dat was voor ons de officiële afsluiting. In mei 2020 doen onze opvolgers van MARCH5 met 15 andere teams van over de hele wereld mee aan de wedstrijdeditie van de Cybathlon. Wij mogen daar ook bij aanwezig zijn. MARCH5 bouwt voort op het exoskelet dat wij hebben gemaakt, zij zullen het verder optimaliseren."

Toekomst leert
Jorick Kamphof, Team Manager van Project MARCH, vult aan: "We hopen te laten zien dat wij met Project MARCH, na de winst van vorig jaar, nog steeds vooroplopen als het gaat om exoskelet-technologie.''
Karlijn heeft inmiddels haar studie – een master Design for Interaction – weer opgepakt. "Na zo intensief met MARCH5 bezig te zijn geweest, voelt het vreemd om het achter me te laten. Het geeft voldoening om een bijdrage te hebben geleverd aan een product dat echt iets kan betekenen voor mensen met een dwarslaesie. Ook voor mezelf is het heel waardevol geweest, ik heb ontzettend veel geleerd. Ik weet nog niet precies wat ik wil gaan doen na het afronden van mijn studie, zeker is dat ik me bezig wil houden met de interactie tussen mens en product en dat de medische wereld me trekt. Verder zal de toekomst het leren!"