Arianne met Zus haar armen in de tuin van Het Katshuisch, waar de katten alle ruimte hebben. Al moeten ze die ruimte wel delen met de kippen.
Arianne met Zus haar armen in de tuin van Het Katshuisch, waar de katten alle ruimte hebben. Al moeten ze die ruimte wel delen met de kippen.

Het Katshuisch: Arianne's poezenparadijs voor katten met een rugzakje

VINKEL - Verscholen in een paradijselijk ogend oord in het groene buitengebied van Vinkel heeft Arianne de Jong een poezenparadijs gecreëerd: Het Katshuisch. Een plek waar ze onlangs met haar katten is komen wonen. Anders gezegd: de katten leven er en Arianne mag er ook wonen. Dertien zijn het er inmiddels, en ze hebben (bijna) allemaal iets bijzonders.

Even voorstellen. Hans en Zus met ataxie, een soort coördinatiestoornis. Koosje met omgedraaide achterpootjes, José met reuma en Jos met een neurologische afwijking. Wim met een trage schildklier en daardoor dwerggroei en Wilma met scoliose. Gerard mist een pootje, Jolanda gebruikt haar achterpootjes niet goed en is incontinent, Marieke mist een voorpootje en haar staart, Helga heeft een chronisch ochtendhumeur (maar is verder gezond).

En Agnes met drie poten. Daar is het allemaal mee begonnen, toen Arianne haar nichtje ophaalde dat stage liep bij de dierenarts waar zojuist Agnes was binnengebracht. “Ik dacht, een zwervertje, wat gaat daarmee gebeuren? Het asiel? Dat vind ik zielig, kom maar met mij mee naar huis. Nou, ik heb me flink in haar vergist.” Al in eerste nacht was Agnes namelijk verdwenen. “Alsof ze dacht: ‘het kan me niet schelen dat ik een poot kwijt ben, ik naai er gewoon tussenuit’.” En daarmee begon Arianne’s avontuur.

Op z'n pootjes terecht
En een ontdekkingsreis is het, want sommige aandoeningen bij Arianne’s ‘kindjes’ zijn zeldzaam. Ook omdat veel kittens de kans niet krijgen om groot te worden, is er weinig over bekend. “Ik moet alles zelf uitzoeken, uiteraard met de geweldige hulp van mijn dierenarts. En wanneer doe je het goed? Ze kunnen het zelf niet zeggen. Ik kan alleen naar ze kijken en zien of ze blij zijn. En ik zie blije katten die spelen en rustig zijn en lekker slapen. Wie pijn heeft, krijgt pijnstilling. En Koosje wordt geholpen, zodat hij niet meer op z’n knietjes hoeft te lopen. Komt ‘ie ook weer op z’n pootjes terecht.”

Mensenhuis met katten
Opeens springt Hans op de poef, een actie die door Arianne met complimenten beantwoord wordt. “Hans, wat goed van jou!”, roept ze trots. “Dat is heel knap van Hans, een nieuw hoogterecord”. Arianne, bij veel Brabanders een bekend gezicht als verslaggever van Omroep Brabant, legt uit dat ze haar nieuwe betrekking in Vinkel zoveel mogelijk heeft aangepast voor de bewoners. Aan de muren hangen een soort ‘nestkastjes’ voor de katten, plankjes met zachte ondergrond, krabmateriaal aan een steunpilaar. “Een kat houdt van verstopplekjes, daar heb ik het huis compleet op aangepast. Een gat in een kast, een gat onder de trap. Daar kunnen ze zich lekker in verstoppen. Maar het moet wel een huis blijven. Mijn huis”, zegt ze, terwijl Arianne exemplarisch een dressoir opent en de ruime ingebouwde bench laat zien. Een perfect voorbeeld van een kattenwoning die de sfeer van een mensenhuis uitstraalt.

'Daar kan ik erg van genieten'
Een fulltimebaan als verslaggever bij Omroep Brabant met wisselende werktijden en dan ook de zorg dragen voor twaalf hulpbehoevende katten. De vraag rijst. Waarom? “Omdat ik het heel mooi vind om uit te zoeken wat ze nodig hebben en te zorgen dat ze dat ook krijgen”, vertelt Arianne liefdevol. “Daar kan ik heel erg van genieten. En ik ben gewoon dol op die karaktertjes. Het zijn zo’n eigenwijze dondertjes. Ze naaien hun eigen naad. Ik vind dat gewoon mooi. Ik heb het gevoel dat ik geliefd ben en het geeft een stukje voldoening. Ik word er gelukkig van, om katten gelukkig te maken.” Dat is de filosofie van Arianne. “Als een kat levenskracht heeft en de wil om te leven, dan gaan we er alles aan doen om dat te regelen.”

Crowdfunding
De roeping (want dat is het voor Arianne) kost geld. Veel geld. Een voorbeeld: “Twee weken geleden zo’n 600 euro. José was ziek, van Jolanda moesten röntgenfoto’s gemaakt worden en oh ja, Wim moest gecastreerd worden.” En met voldoening betaal je geen rekeningen. Dus waar ze het allemaal van doet? “Crowdfunding. En dat vond ik in het begin wel moeilijk, om van mensen geld aan te nemen voor iets wat ik doe. Maar toen ik ermee begon, was binnen no time genoeg geld binnen. Superlief, en het geeft een warm gevoel om te merken dat mensen willen meedenken. Mensen kunnen een kat met een zorgvraag zelf niet in huis nemen, maar maar vinden het wel fijn dat er zoiets als Het Katshuisch bestaat.”

Dat blijkt ook uit de grote schare fans die de facebookpagina van Het Katshuisch heeft, waar Arianne met een dosis humor het wel en wee van de bewoners deelt. Een voorbeeld:

De teller staat inmiddels op ruim 1.300. “En ik ben nog maar net begonnen, dat moeten er veel meer worden”, zegt Arianne. “Mensen zijn echt heel betrokken bij de beestjes en dat geeft mij een heel goed gevoel.” Afgelopen vrijdag 4 oktober was het Dierendag, maar daar doet Arianne niets extra’s voor. Ook daaruit blijkt de grenzeloze toewijding voor haar lievelingen: “Ik zou niet weten wat ik ze nog meer moet geven”. Wie wel meer kan en wil bijdragen aan het welzijn van dieren, kan een kijkje kunnen nemen op doneeractie.nl/katshuisch/-3751.