Logo bosscheomroep.nl
Laurenzo van Limburg is groot fan van de Muntel
Laurenzo van Limburg is groot fan van de Muntel

100 Jaar Muntel: "Mijn leven speelde zich af in de straten van de Muntel…"

's-HERTOGENBOSCH - Iedereen in de Muntel kent hem. Een grotere fan van de wijk is er niet. Laurenzo heeft zelfs een tatoeage van zijn favoriete wijk laten zetten. 52 Jaar geleden werd Laurenzo van Limburg geboren aan het Rietpolderplein en sindsdien woont hij in de Bossche volkswijk. Meer dan een halve eeuw. In 2020 bestaat de stadswijk 100 jaar. Laurenzo neemt ons mee naar de Muntel van toen en nu.

Door Lesha Bosman

"Wat wil je weten", begint Laurenzo. Voor hem in Speeluitleen De Hobbel, zijn tweede huis, liggen alle boeken die er te vinden zijn over de Muntel. In zijn telefoon heeft hij 226 archieffoto's van de wijk. "Ik werk vanaf het eerste uur als beheerder bij De Hobbel", vertelt hij. "Ik werd toentertijd benaderd door buurtbewoners die het plein weer nieuw leven in wilden blazen. Zij vonden het plein verloederd. Er lag veel rotzooi op het plein en er werd geruzied. Kinderen speelden niet echt met elkaar. Of ik beheerder wilde worden. Het begon als een Melkertbaan en inmiddels werk ik er al 22 jaar met heel veel plezier. Het is mijn leven."

Kleuterschool Het Molentje
Toen Laurenzo 1 jaar was, is hij met zijn ouders verhuisd naar het Muntelplein. Op oude foto's is te zien hoe het plein, nog autovrij, omringd werd door bomen. Verder was er niets. "Later is er een speeltuin gebouwd. Ik was eigenlijk altijd op het plein of op straat te vinden. Daar speelde mijn leven zich af. Mijn vader werkte als arbeider bij de Michelinfabriek en mijn moeder zorgde voor het huishouden. Ik zat op de kleuterschool Het Molentje in de Moliusstraat maar daar herinner ik me weinig van. Ik weet alleen nog dat ik tegenstribbelde als mijn moeder mij wegbracht. Inmiddels is de kleuterschool opgesplitst en zijn het twee woonhuizen."

Kattenkwaad
De lagere school volgde Laurenzo aan de Canisiusschool, inmiddels omgedoopt tot De Kameleon. "Ik ben in de eerste en tweede klas blijven zitten. Ik was geen studiebol. Ik heb zelfs spraakles gehad bij de nonnen tegenover de Sint Jan. Ik was liever buiten. Samen met mijn vriendjes haalde ik graag kattenkwaad uit. Ik heb regelmatig op mijn kop gekregen van mijn moeder. Maar ik mocht ook weleens snoep halen bij de Edah. In de Van Noremborghstraat zaten verschillende winkels. Maar die zijn allemaal weg. Waar eerst een supermarkt van de Gruyter zat, bevindt zich nu Café de Kup. Het was altijd druk in het wijkcafé. Met carnaval stond er zelfs een rij. Ik weet nog dat de toenmalige eigenaar een witte jaguar had. Prachtig vond ik dat."

Drie dagen Muntelen
"Ik kwam ook graag in Buurthuis De Slinger. Dat was drie keer per week geopend voor een potje tafelvoetbal, een spelletje of om lekker bij te kletsen. Heel de buurt kwam dan bij elkaar. Er was veel te beleven in de Muntel. Mensen zaten vaak buiten en organiseerden wijk- en straatfeesten. Het evenement 'Drie dagen Muntelen' was iedere jaar een groot feest. De ene keer werd het wijkevenement georganiseerd op het Kapelaan Koopmanplein dan weer op het Taxandriaplein. De sigarenhandel in de van Noremborghstraat had een Rad van Fortuin en 's avonds werd er een varken aan het spit gebraden. Lokale fanfares fleurden de boel op met hun muziek. Maar er werden ook zeskampen georganiseerd. Aan de Citadellaan bijvoorbeeld. En dan mochten wij 's avonds groots vuurwerk afsteken op de Citadel. Geweldig vonden we dat."

De Muntel van nu
Hoewel de wijk nog steeds zijn oude karakter heeft behouden, is er volgens Laurenzo ook wel wat veranderd. "Vroeger bestond deze wijk alleen maar uit huurwoningen op een uitzondering hier en daar na. Langzamerhand werden er huizen verkocht en kwam er een nieuwe samenstelling van bewoners in de wijk. Er kwamen meer ruitjesbroeken en er zaten steeds minder mensen voor hun huis. Iedereen is tegenwoordig druk met werk, gezin en verplichtingen. Maar het is nog steeds heel gezellig hoor. En iedereen kijkt naar elkaar om. Problemen lossen zich in de Muntel altijd vanzelf weer op. Ja, ik hou echt van deze buurt en ga hier, zolang het kan, nooit meer weg. Laurenzo sluit zijn verhaal lachend af: "Ik heb niks meer te wensen, ja misschien één ding. Een standbeeld van mezelf als ik dood ben zodat ik vereeuwigd word in mijn wijk."

Woont u in de Muntel en heeft u een idee of wilt u iets organiseren rondom 100 jaar Muntel dan kunt u een mail sturen naar wijkkrant@ziggo.nl. De Hobbel is op zoek naar vrijwilligers en donaties. U kunt zich melden via info@dehobbel.nl.

Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 99.200 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?