Logo bosscheomroep.nl
Een fragment uit de film Boer Peer
Een fragment uit de film Boer Peer

Een monument voor het ouderwetse boerenleven

ROSMALEN - Boer Peer leefde bijna 100 jaar in zijn vervallen boerderij in Maliskamp, waar hij tot aan zijn dood stug doorboerde. Vergezeld door de stilte van het Brabantse platteland wachtte hij de terugkeer van de Duitsers af. Documentairemaker Daan Jongbloed wist zijn vertrouwen te winnen en filmde Peer de laatste 8 jaar van zijn leven. Het resultaat was 'Boer Peer', een intiem portret van een zeldzaam sobere man. De documentaire ging in première tijdens het Nederlands Film Festival 2017, daarna trok de documentaire meer dan 10.000 mensen naar de bioscopen en won meerdere prijzen. Inmiddels is 'Boer Peer te zien op filmfestivals over de hele wereld, terwijl Peer zelf Brabant nooit verliet.

Door Astrid Berkhout

Ongeveer 10 jaar geleden maakte Daan Jongbloed bij toeval kennis met Boer Peer. "Ik fietste er langs met een vriendin van mij", vertelt Daan. "De boerderij zag er verlaten en onbewoond uit dus we zijn nieuwsgierig gaan rondsnuffelen op het erf. Tot onze verbazing opende Boer Peer de deur. We mochten even binnenkomen en waren meteen onder de indruk. De tijd leek hier stil te hebben gestaan." Het bleef bij die ene ontmoeting, totdat Daan begon aan zijn studie aan de filmacademie. "Ik ben hem nooit vergeten. Acht jaar geleden ben ik teruggegaan en sindsdien heb ik hem gevolgd. Regelmatig was ik op de boerderij aanwezig om hem te filmen. Daarbij was ik steeds op de achtergrond aanwezig. Ik heb vooral geobserveerd. Soms stelde ik wat vragen. Peer was zich vaak niet bewust van de camera, waardoor ik volgens mij zijn 'echte leven' heb kunnen vastleggen, alsof ik er niet was."

Een leven alleen
"Peer leefde sinds de dood van zijn ouders 60 jaar geleden alleen, zonder enige vorm van luxe. Hij kookte zijn eten op een gaspitje. Tot zijn dood hield hij nog 8 koeien, die waren voor de slacht. 'Ik blijf werken tot ik dood ben', zei hij altijd. En dat heeft hij ook gedaan. Peer is een monument voor het ouderwetse boerenleven, een tijd die misschien voorgoed voorbij is. Hij was een sterke man, qua persoonlijkheid stug en gesloten, niet gewend om over gevoelens te praten. Zijn koppigheid uitte zich in zijn manier van leven: 'Zo doe ik het en zo blijf ik het ook doen!' Daarnaast was er een zekere schuwheid ten aanzien van de buitenwereld. Tegelijkertijd had hij ook humor en kreeg hij ondeugende pretoogjes als hij een grapje maakte. Ondanks zijn alleen zijn en een verleden dat hem achtervolgde, zag ik een krachtige en levenslustige man waar ik veel bewondering voor had."

Oorlog en liefde
"Als je met hem praatte, was hij vaak moeilijk te peilen. In de documentaire zie je dan ook meerdere kanten van wat er in hem omgaat, die verschillende lagen heb ik geprobeerd zichtbaar te maken. In een schilderachtige omgeving wordt langzaam de tragiek van zijn leven zichtbaar. Peer leek te zijn blijven hangen in het verleden. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn de Duitsers bij hem ingekwartierd geweest, wat de nodige sporen heeft achtergelaten. Ook de liefde is een belangrijke thema; Peer heeft nooit een serieuze relatie gehad maar er was wel degelijk een verlangen naar liefde in zijn leven."

Een grote liefde
Qua vorm heeft Daan uiteindelijk gekozen voor een observerende documentaire, zonder toegevoegde muziek. "Je hoort alleen de geluiden van de boerderij en af en toe zegt hij iets. Dit past bij de soberheid die Peer zelf zo kenmerkte, op deze manier komt zijn verhaal het beste tot z'n recht." Peer heeft de film nog net kunnen zien voordat hij overleed. "Hij reageerde positief. De vele enthousiaste reacties en de volle zalen heeft hij niet meer meegekregen en dat is maar goed ook, al die aandacht was niets voor hem geweest." Hoe kijkt Daan terug op de periode dat hij Peer heeft gefilmd? "Het was altijd bijzonder om bij hem te zijn. In de loop der jaren hebben we een band opgebouwd. Ik heb deze film niet alleen gemaakt, dat hebben we samen gedaan. Het heeft me bovendien erg geïnspireerd in mijn ontwikkeling als documentairemaker. Ik hoop dat het publiek de liefde die ik heb gevoeld voor Peer ook meekrijgt in de film. Ik vergelijk films maken vaak met liefdes; soms word je niet verliefd en stop je met het project, sommige projecten waren een leuke scharrel, maar deze film was absoluut een grote liefde!"

Nieuw project
Momenteel brengt Jongbloed de zomer door bij de Kruisheren in Sint Agatha, waar hij filmt voor zijn nieuwe documentaire. "Ik heb mijn eigen kamertje gekregen en probeer mee te leven in het ritme van de dag. Wat me niet altijd lukt, hoor." Net als bij Boer Peer, legt Jongbloed een manier van leven vast die aan het verdwijnen is. Het Sint Agatha klooster is het oudst bewoonde klooster van Nederland. Na bijna 650 jaar lijkt het einde hier nabij. Jongbloed portretteert waarschijnlijk de laatste 6 kloosterlingen van Sint Agatha. "Het is prachtig om met deze kloosterlingen in gesprek te gaan, ze zijn bijzonder open en toegankelijk." In het voorjaar van 2019 hoopt Jongbloed de documentaire naar buiten te brengen.

Meer informatie: www.daanjongbloed.com en www.vanoschfilms.com.

Meer berichten

Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 98.500 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?

Shopbox