<p>Jeannette Croonen verloor haar dochter door zelfdoding en richtte, met Carine de Vries, de Stichting Euthanasie in de Psychiatrie (SEP) op.&nbsp;</p>

Jeannette Croonen verloor haar dochter door zelfdoding en richtte, met Carine de Vries, de Stichting Euthanasie in de Psychiatrie (SEP) op. 

(Foto: )

Vughtse euthanasiestichting is ‘klaar’ en draagt stokje over

Ruim elf jaar geleden richtten twee Vughtse moeders de Stichting Euthanasie in de Psychiatrie (SEP) op. Nu hun doelen zijn behaald, is het tijd om het stokje over te dragen. “Het is een goede tijd om ons werk over te geven aan een grote organisatie die onze doelen goed behartigt.”

Vught - Jeannette Croonen (64) verloor dertien jaar geleden haar dochter door zelfdoding. Ze was psychiatrisch patiënt en had al vele malen om euthanasie gevraagd. “Maar artsen wilden hier niet aan. Uiteindelijk is ze eenzaam gestorven.” Dat geldt ook voor de zoon van Carine de Vries. De twee moeders woonden al jaren bij elkaar in de straat, zonder dat ze dit van elkaar wisten. De (zelf)dood van hun kinderen bracht hun bij elkaar. “Wij wilden hier iets aan doen. Psychiatrisch patiënten kunnen ook uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Daarom wilden we hun doodswens bespreekbaar maken, zodat ook zij menswaardig kunnen sterven.”

Verhalen gebundeld

Op een gegeven moment kwamen ze met hun verhaal in een uitzending bij Pauw & Witteman. “Toen is het echt op gang gekomen. We kregen zoveel reacties dat we besloten een stichting op te richten. Er kwamen een paar goede mensen bij en we schreven een boek met verhalen van lotgenoten (De strijd voorbij). Ook gingen we het land door met ons verhaal. Met resultaat, want het is echt bespreekbaar geworden. Toen we begonnen kreeg geen enkele psychiatrische patiënt euthanasie, nu zijn het er meerdere per jaar.” 

‘Ja, tenzij’

“De psychiaters die we spraken waren in het begin nog allemaal tegen, maar na onze gesprekken zeiden de meeste ‘ja, tenzij’. We hebben met SEP ook een handleiding geschreven waarin we onder andere opriepen om familie en naasten te betrekken bij het proces. De stappen in deze handleiding zijn nu ook opgenomen in de richtlijn ‘Levensbeëindiging op verzoek bij patiënten met een psychische stoornis’ van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie. Daar ben ik echt heel erg trots op. Het geeft voldoening dat we deze dingen hebben bereikt. Dat hadden we niet verwacht, want het is een moeilijk onderwerp.”

“Wij zijn niet de enigen die dit hebben moeten meemaken”

Dat het een moeilijk onderwerp was, merkte ze ook in de contacten met andere ouders. “We kregen zoveel dankbaarheid, mensen waren echt blij om met iemand te spreken die ze begreep. Dat heeft mijzelf ook heel erg geholpen in de verwerking. We zijn niet de enigen die dit hebben meegemaakt. Soms was het confronterend, maar het was ook goed om niet alleen met je eigen verdriet bezig te zijn en anderen te kunnen helpen.”

NVVE

Nu is het tijd om het stokje over te dragen. “Carine is zes jaar geleden overleden en ik ben er zelf al die jaren iedere dag mee bezig geweest. We hebben onze doelen behaald en in de NVVE (Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde) een partij gevonden die ons werk goed overneemt.”


Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden








Wist u dat?


… De Bossche Omroep wekelijks bij zo’n 99.200 adressen op de mat valt?

…En daarnaast ook online erg vaak gelezen wordt?

…De Bossche Omroep al sinds 1957 wekelijks gedrukt en verspreid wordt?

Afbeelding